Surell

“Ik dacht: dieper dan dit kan ik niet zinken.”

Ze heeft haar leventje goed op orde. Een eigen huisje, een afgeronde MBO-opleiding en een vaste baan bij M&S mode. Dit alles laat Surell (28) achter zich om op Curaçao een tijdje voor haar zieke moeder te zorgen. Hoe anders is haar situatie een jaar na terugkomst in Nederland. Op kerstochtend staat zij met haar zoontje van negen op straat.

 

Surell: “Terug in Nederland was er nergens werk. Ik raakte zwanger, maar mijn dochtertje werd te vroeg geboren en overleed na vier weken. Vanaf dat moment stortte alles in. De vader van mijn dochter kon niet omgaan met het verlies en onze relatie strandde. Het plan was om na de bevalling bij mijn broer in te trekken, dus ik had mijn kamer al opgezegd. Op het allerlaatste moment zei mijn broer dat ik toch niet kon komen, omdat ik een te grote last zou zijn.”


Verloren

Het zit Surrell niet mee. Gelukkig kon ze, met haar zoontje,  terecht bij haar vader, die in Amsterdam woonde. “Tja, totdat hij zei dat ik eigen woonruimte moest zoeken, omdat hij ging samenwonen. Daar sta je dan met je kind, op straat. Waar moest ik naar toe? Onder een brug slapen? Ik voelde me totaal verloren.” Een goede kennis brengt Surell in contact met LIMOR. Op kerstochtend meldt zij zich aan. “Ik dacht bij mezelf: een crisisopvang, hoe diep kan je zinken? Het beeld van slaapzalen en gezamenlijk gebruik van maaltijden en toiletten doemde bij mij op. Ik was dan ook erg verbaasd toen de medewerkster mij vroeg of ik een appartementje wilde bekijken. Ja graag natuurlijk!”

Stabiliteit

“Dat ik in de opvang terecht kwam, was voor mij erg confronterend, maar gaf me tegelijkertijd een gevoel van rust en stabiliteit. Eindelijk kon ik een basis opbouwen voor mijn zoontje. Tijdens de zes maanden in de opvang werd ik geholpen met het vinden van een eigen woning en het opstarten van een schuldsaneringstraject. Ook ging op ik op advies van mijn begeleidster naar een psycholoog voor rouwverwerking.”

Zelfvertrouwen

Surrell heeft samen met LIMOR in korte tijd veel voor elkaar gekregen: “Momenteel verblijf ik met mijn zoontje alweer een half jaar in onze eigen woning. Mijn financiën zijn in beheer van een bewindvoerder en door de hulp van een psycholoog kan ik nu over mijn dochter praten zonder emotioneel in te storten. In de toekomst zou ik graag weer willen werken. Samen met de gemeente ben ik al bezig met een re-integratie traject. Ik ben blij en dankbaar dat LIMOR een stimulans voor mij was op het moment dat ik dit nodig had. Nu sta ik weer op eigen benen, met het vertrouwen dat ik het zelf weer kan!”