Nel

“Mijn gevangenisstraf bleek een lot uit de loterij!”

Ze is een rasechte Hagenees. Type ruwe bolster, blanke pit. Nel (51) heeft een bewogen leven achter de rug. Met passie in haar ogen vertelt ze hoe het tij uiteindelijk keerde. In de gevangenis.

 

Nel: “De dag dat ik mijzelf op liet pakken, vergeet ik nooit weer. Eigenlijk was het heel komisch. Ik werd voorgeleid vanwege diefstal en de rechter zei: we geven je nog één kans, je kan gaan. Ik was boos, heel boos! Ik woog nog maar 32 kilo, leefde op straat en was de wanhoop nabij. Ik besloot dezelfde supermarkt in te gaan en stopte pal voor de camera mijn tas vol. Daardoor werd mij vier jaar gevangenisstraf opgelegd. Achteraf een lot uit de loterij.”


Trekkie

Veertien is Nel als ze door haar toenmalige partner verslaafd raakt. “Ik moest van hem de hoer spelen en gaan lopen stelen. Jarenlang zwierf ik af en aan op straat. In die tijd heb ik zeven jaar lang ‘nee’ tegen drugs kunnen zeggen. Totdat mijn vader kwam te overlijden. Daar had ik het ontzettend moeilijk mee. Ik had zoiets van: één ‘trekkie’. Maar dat was een verkeerd trekkie. Vanaf die tijd ben ik erin blijven hangen.”


Nachtmerries

Het verleden van Nel komt bovendrijven. Nel vertelt: “In de gevangenis had ik nachtmerries. Erg heftig. Tijdens mijn detentie kon ik therapie volgen. De therapeut kwam telkens terug op mijn verleden. Kijken of er nog iets in dat ‘rugzakkie’ van me zat. Daardoor kon ik mijn trauma’s verwerken en afkicken van drugs. Vroeger dacht ik: ik pak die pijp wel effe, dan hoef ik de pijn niet te voelen. Ik moest leren over mijn problemen te praten.”


Oefenen

Via LIMOR kan Nel na haar detentie terecht in een doorstroomvoorziening. “Terwijl ik voor mijn verslaving en psychische problemen in behandeling was, kreeg ik van LIMOR ondersteuning bij de dagelijkse zaken. Samen met Reclassering zorgden zij voor een netwerk om mij heen. Mijn administratie en schulden waren een puinhoop. Samen hebben we deze rommel uit het verleden opgepakt. Vervolgens kwam ik in aanmerking voor een woning. Voor mij alleen, maar wel eerst op naam van LIMOR. Om zo te oefenen in het zelfstandig wonen.”


Opgelucht

Nel is zichtbaar blij. “Mijn rugzak wordt steeds lichter. Het verwerken van mijn verleden heeft me rust en opluchting gegeven. Dat voelt goed. Voor het eerst sinds jaren heb ik nu mijn eigen ‘huussie’. Daar ben ik trots op. Toch vind ik het best moeilijk ineens alles zelf te doen. Gelukkig heb ik veel steun aan de Reclassering en mijn begeleidster van LIMOR. Ik heb een nieuwe kans gekregen. De periode in de gevangenis was moeilijk, maar tegelijkertijd een van de mooiste tijden die ik heb beleefd. Want ik heb mijn leven terug!”